Spider Mork & The Story of Get Rhythm

Vandaag de dag is het ongeveer 3000 jaar geleden dat Get Rhythm nog steeds een bruisend centrum van gelukkige muzikanten was. Iedere avond na het werk kwamen ze daar om te muziek te maken, om te jammen en te feesten. De muzikanten kenden elkaar, hielden van elkaar, lachten met elkaar, dronken met elkaar, deelden het podium met ekaar. Niets stond hun geluk in de weg, ze leefden vrij en kenden geen rem, zij kenden geen angst. Althans ……… dat dachten zij ……

Zij wisten niet van de geheimen van Get Rhythm, zij wisten niet wat er mee keek over hun schouders….

Zij wisten niet van Mork, de ongelukkige spin, die diep in de koude kelders van Get Rhythm woonde. Zij kenden zijn frustratie niet. Zij wisten niet dat hij steeds kwader werd en steeds wanhopiger. Iedere morgen wanneer hij zijn spinnenweb controleerde bleek het leeg. Geen prooi, geen eten!! Mork had Honger!!!

Hij gaf de muzikanten de schuld. Zij zongen, zij dansten, zij sprongen, zij zorgden ervoor dat zijn prooi wegbleef. Hij wist niet dat zijn prooi nooit in de kelders zou komen omdat het er koud en donker was, er kwam geen zon, er wás geen leven onder de grond …. 

Daarom,  op een donkere avond met volle maan, ergens aan het einde van de maand oktober had hij er plotseling schoon genoeg van. Hij hoorde het lachen, hij hoorde het klinken van de glazen bier. Get Rhythm liep weer vol met vrolijke muzikanten. Morgen zou zijn spinnenweb opnieuw leeg zijn ….

Meteen al bij de eerste tonen gebeurde er iets met hem, zijn geduld was op. Hij klom langs zijn spinnen-touwtje omhoog en verschool zich op het podium. Niemand die hem zag, want hij was pikzwart,  hij zat tussen de buizen van een grote zwarte basversterker. 

Hij zat daar en de buizen trilden, het geluid wat daardoor ontstond droeg ver weg, door het hele muzikantencentrum, het bereikte zelfs de kelder. Nu wist hij het zeker, dit enorme geweld joeg zijn prooi weg, iedere dag weer, jaar in jaar uit. 

Hij loerde om de versterker heen en keek in de zaal. Hij zag mensen springen en dansen en …en … en ze lachten. Hij voelde zich verteerd door zijn honger en ellende. En zij, zij bleven maar lachen, het maakte hem gek in zijn hoofd. Daardoor klonk het lachen harder en wilder ….. hij voelde het … ze lachten hem uit!  Dit was niet meer te verdragen, dit deed zooooo’n pijn. 

Toen kwam Nina dicht bij het podium, ze joelde luid klappend naar de drummer en was wild enthousiast. Ze was dol op de snelle beat, maar het mocht nog sneller. Ze wilde los, ze had een zware werkdag achter de rug en verlangde naar plezier, ze wilde de avond van haar leven….

Maar het bleek haar laatste avond.

Terwijl de gitaren jankten en schreeuwden, terwijl de pianist met zijn vingers lyrisch over alle toetsen roetste,  raakte Mork buiten zinnen. Hij sprong in de nek van Nina en gaf haar een giftige, dodelijk beet. Één voor één besprong hij alle muzikanten en toeschouwers in Get Rhythm.  Het werd een groot bloederig slagveld, niemand kon ontsnappen. 

De barman stond net een biertje te tappen toen Mork op zijn hoofd sprong, hij liet zich over het gezicht zakken om vervolgens de hals-slagader door te bijten. Sannie zag het gebeuren, ze raakte verlamd van angst en kreeg een hartstilstand. Danie rende in paniek de trap op, naar de uitgang, met haar hoge hakken aan, ze gleed uit en brak haar nek. Aries en Dré gooiden van achter de bar met glazen, maar Mork gooide de scherven terug en raakte hen beide alsof het messen waren. Janno en Sjors sprongen van het podium en mepten met hun gitaren. Maar Mork was ze te snel af en draaide de snaren rond hun nek. 

Niemand werd gespaard. Mork was niet te houden. Het schreeuwen van de vrouwen en het meppen van de mannen, het maakte hem razend en het moedigde hem aan door te gaan. Hij was slim en hij was razend snel, sneller dan het licht ging hij van de een naar de ander. Niemand … maar dan ook helemaal niemand kon hem de baas. Niemand kon hem verslaan. 

Daarna was het stil in Get Rhythm en het bleef stil, duizenden jaren was er geen geluid. Maar het maakte Mork nog steeds niet gelukkig. Mork had nog steeds geen prooi. Want er kwam geen prooi voor spinnen in de donkere en koude kelders. 

Hij werd mager, erg mager, zijn ogen stonden hol, zijn tranen droogden op en hij stierf. Hij stierf eenzaam, in de geheime, koude, donkere kelders van Get Rhythm. 

Een tijdje nadat Mork gestorven was kwamen dezelfde muzikanten terug. Maar ze lachten niet meer, ze dansten niet meer en er klonk geen muziek. In de donkere kelders van Get Rhythm klonken geen gitaren, geen piano’s, geen drums, geen tamboerijnen. Get Rhythm was een spookhuis geworden. De muzikanten waren geesten, zij hoopten op muziek en feesten. Maar geesten maken geen muziek, geesten kunnen niet blij zijn, geesten kunnen niet dansen en zingen. Ze mochten binnenkomen, maar er was geen weg meer terug. Geen weg meer naar het licht. 

Tot op vandaag de dag waren zij rond in de kelders en gangen van Get Rhtyhm. Soms zie je ze voor één van de kleine raampjes. Maar dan moet je snel zijn, want ze laten zichzelf liever niet zien. Ze luisteren aan de deuren van de oefenruimtes, sommigen weten zelfs binnen te komen. Zij laden zichzelf op met de energie en muziek van de muzikanten van nu. Zij sparen al deze energie op tot het einde van Oktober….

En dan … dan aan het einde van oktober, de laatste dag van deze maand, ieder jaar opnieuw, wanneer de maan schijnt en de lichten uit gaan, verzamelen zij zich in de grote zaal van Get Rhythm en vieren feest. Een feest zoals vanouds, zoals zij jaren geleden elke avond feesten. Er klinkt weer muziek, er wordt weer gedronken, bier geschonken, er wordt weer lachen en er wordt weer gedanst. Ze kunnen er geen genoeg van krijgen. Iedereen is blij en iedereen doet mee. Ze gaan los, blazen het dak eraf en zetten de boel op stelten … ze maken muziek zoals je nog nooit muziek gehoord of gemaakt hebt.  

Ik heb ze horen fluisteren … dit jaar staat de avond opnieuw gepland op zaterdag 31 Oktober. 

Zodra de maan te voorschijn komt gaat het feest beginnen, zo rond 20.00 uur

Dus  ........ heb je lef, ken je geen angst, maak je graag plezier en hou je van muziek, zorg dan dat je binnen bent voor de eerste noten klinken. Laat je vangen door de sfeer en wees deel van de energie. Je zal nooit meer dezelfde zijn …

(Geschreven door Letty Groenenboom in 2009, herschreven in 2026)